The Vremde Mirror

De koning mocht deze week heel wat partijvoorzitters ontmoeten. ‘Het was een hele eer om de handen van zulke machtige mensen te mogen schudden. Zal ik ooit dichter bij de macht komen? Ik moet daarin realistisch zijn.’

Koning Filip vertelt nog altijd diep onder de indruk te zijn. ‘Ik heb in mijn leven al heel wat ministers ontmoet, maar dit is toch andere koek. Ze zijn niet voor niets de uitvoerende macht van de partijvoorzitters.’

‘Het is indrukwekkend om mensen te ontmoeten die daadwerkelijk iets te zeggen hebben’, gaat de koning verder. ‘Ze hoeven daarvoor zelfs niet eerst iemand om toestemming te vragen. Dat moet een bijzonder gevoel zijn. Ik ben bijzonder vereerd dat ze zelfs tijd voor een gesprek met mij maakten. Ik vraag me af waaraan ik dat heb verdiend. Dat hebben ze zelfs niet over voor elkaar.’

‘Het waren zeer bijzondere gesprekken’, aldus de koning. ‘Hopelijk schend ik geen code door daarover te vertellen. Maar ik bewonder ten zeerste hun discretie. Ik trok mijn stoute schoenen aan en vroeg hen hoe ze hun macht de komende weken gaan inzetten. Ik ben werkelijk niets te weten gekomen. Ook niet toen ik wat opdringerig werd. Ze weten ongetwijfeld wat ze doen. Dat moet wel, anders hadden ze natuurlijk niet zoveel macht.’

Minder onder de indruk is de koning van de passage van de premier deze week. ‘Laat ik niet in detail treden, maar het komt erop neer dat hij het voor een tweede keer in een jaar eigenlijk niet meer aankon. Ik heb gezegd dat hij een beetje moet doorbijten. Als je met dat beetje macht al niet kunt omgaan, denk ik niet dat hij in staat is ooit partijvoorzitter te worden. Al kan ik me vergissen.’

Minister Anneleen Van Bossuyt komt eindelijk met een verklaring voor haar manier van politiek bedrijven. ‘Ik wil satireschrijvers de mogelijkheid ontnemen om over mij satire te schrijven.’

‘Politici maken allemaal dezelfde fout’, legt Van Bossuyt uit. ‘Nog altijd hebben heel wat politici de neiging om rekening te houden met hun geweten en de waardigheid van mensen op wie hun beleid betrekking heeft. Sorry, maar zo maak je het satireschrijvers natuurlijk heel gemakkelijk. Je moet altijd een stap verdergaan dan wat zij zelf zouden durven verzinnen. In Amerika staat de politiek op dat vlak al een stuk verder.’

‘Ik zie hem daar zo zitten’, lacht Van Bossuyt. ‘Zaterdagmiddag, tijd voor een brainstorm. Op het menu: Anneleen Van Bossuyt die ontdekt heeft dat niet alleen asielzoekers, maar ook leefloners een gedroomde zondebok zijn. Na twintig minuten een eerste kleine ingeving. Van Bossuyt laten zeggen dat we te laks zijn geweest: ‘Als ik minister kan worden, kunnen leefloners ook werken.’ Nee, te flauw. Hij kauwt verder op zijn balpen. Begint op een papiertje te krabbelen. Propje. Prullenbak.’

‘Ik zoek daarbij de grenzen op van wat politiek toelaatbaar is’, geeft Van Bossuyt toe. ‘Door consequent mensen die het al moeilijk hebben het leven zuur te maken bijvoorbeeld. Die kunnen ook niet terugslaan. Dat maakt het politiek gezien bijzonder interessant en ook erg cynisch. Zo cynisch dat je er geen satire meer over kunt schrijven. Of toch niet satire die zich onderscheidt van de werkelijkheid.’

Van Bossuyt wil andere politici inspireren met voorbeelden. ‘Als je bijvoorbeeld eerst bespaart op de opvang van asielzoekers en dan huisbetredingen gaat doen bij mensen die mensen die op straat leven opvangen omdat jij ze als minister niet wilt opvangen, moet je als satiricus al behoorlijk creatief zijn om daar nog iets aan toe te voegen.’

‘Ander voorbeeldje. Als je de OCMW’s overlaadt met taken en hen de gepaste middelen ontzegt en dan zegt dat OCMW’s meer moeite moeten doen om leefloners te activeren, moet je al van goeden huize zijn om als satireschrijver daar nog boven te gaan. Of mooier nog: zeggen dat het je te doen is om illegale migratie keihard aan te pakken en dan opportunistische politiek voeren op kap van dertien studenten met een visum die toevallig uit Gaza komen. Of nog mooier: moslims als vrouwonvriendelijk wegzetten en dan onderhandelen met de Taliban om Afghanen die vluchten voor de Taliban terug naar de Taliban te sturen.’

‘Soms ga ik wel erg ver’, gniffelt ze. ‘Natuurlijk is iemand niet echt zo. Het zegt wel iets dat mensen dat echt geloven, al moet ik nog uitzoeken wat. Ik begrijp dat sommige mensen vinden dat je niet voortdurend meedogenloos naar beneden moet schoppen. Maar dat zou betekenen dat ik satirici een kans geef om naar boven te schoppen. En dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.’

Niet alleen satirici zitten met een probleem. Eerder schortte The Vremde Mirror berichtgeving over ideetjes uit de koker van Van Bossuyt al op. ‘In het belang van onze geloofwaardigheid. Mensen begonnen te denken dat we overgeschakeld waren op satire in plaats van de werkelijkheid nauwgezet te beschrijven.’

Gisteren bood de premier zijn ontslag aan bij de koning. Volgens het bestuur van Anderlecht is het nog veel te vroeg om van een politieke crisis te spreken: ‘Anders zou het hier elke week crisis zijn. En dat kun je je toch ook niet voorstellen?’

Het bestuur van voetbalclub Anderlecht heeft gisteravond opgeroepen om de kalmte te bewaren nu de premier zijn ontslag heeft aangeboden bij de koning. ‘De permanente sfeer van crisis kan een organisatie onmogelijk goed doen. Heel erg zonde voor een land met een roemrijke traditie als België. Stel je voor dat wij elke keer zouden panikeren, na een paar ontgoochelende weekends op rij.’

‘Wat zegt u?’, vraagt het Anderlecht-bestuur om verduidelijking. ‘Het schouwspel trekt ook op niet veel? Maar het zijn de resultaten die tellen. Zijn die resultaten er ook niet? Dan zit er niks anders op dan te verwijzen naar je langetermijnvisie. Die is er ook niet? Ja, domme opmerking. We hadden kunnen weten dat die er niet is. Er is altijd een volgend weekend. En een weekend na het volgend weekend.’

‘Je moet ook een beetje relativeren’, klinkt het bij Anderlecht. ‘Financiële en bestuurlijke malaise, bestuursleden die elkaar de tent uitvechten in de media en een coach over wiens ontslag druk wordt gespeculeerd. Het is natuurlijk niet ideaal. Maar nu ook niet uitzonderlijk voor een maandagochtend.’

Het bestuur van Anderlecht behoudt het vertrouwen in premier De Wever. ‘We moeten opletten dat we niet bij elke reeks tegenslagen die langer dan een maand duurt en die je grotendeels aan jezelf te danken hebt, het woord ‘crisis’ in de mond nemen. Opgelet, dat hebben wij ook al doende moeten afleren. Maar je moet voor het weekend wel een beslissing nemen.’

Bij Mediahuis, dat is het moederschip van onder andere de website van Het Nieuwsblad, staan 35 banen op de tocht. ‘De besparingen zijn nodig om te kunnen blijven investeren in het overschrijven van Instagramposts van BV’s’, aldus het management van Mediahuis.

In een persmededeling heeft het mediabedrijf het over een aanpassing aan de nieuwe realiteit. ‘We leven in hypercomplexe tijden: het is voor het eerst in de geschiedenis dat we te maken krijgen met een combinatie van Ruben Van Gucht, de familie Verhulst, Ward Lemmelijn en de rist semi-BV’s die De Slimste Mens en Blind Getrouwd voortbrengen.’

‘We willen onze redacties alle nodige ruimte geven om zich te concentreren op de valorisatie van content die elders al beschikbaar is’, stipt Mediahuis aan. ‘De permanente online opvolging van BV-levens vraagt bijkomende specialisatie. Een Instagramstory blijft maar 24 uur staan. Dat wil zeggen dat we de expertise in huis moeten hebben om dergelijke posts te capteren, te verwerken en over te schrijven in die tijd. Dat kost geld, want vind maar eens mensen die dat kunnen. In de opleidingen journalistiek leer je dat niet.’

‘Dat is niet alles. We moeten ook de meest spraakmakende fragmenten uit televisieprogramma’s nauwgezet opvolgen. Gelukkig krijgen we de relevantste passages doorgaans met bijbehorende tekst toegestuurd door de zenders zelf. Maar ook daar mogen we niet op onze lauweren rusten. Voor hetzelfde geld zit er in een aflevering van De Verhulstjes nog een tweede fragment dat aan onze journalistieke standaarden voldoet.’

‘Dus ja, we moeten lastige strategische keuzes maken’, besluit Mediahuis. ‘Nu ja, lastig. We kunnen onze lezers helemaal geruststellen: op onze basistaken beknibbelen we dus niet.’

Vanaf vandaag in de betere boekhandel: een gids voor fiscale achterpoortjes uitgebracht door de federale regering en dat voor amper 24,99 euro. ‘We merkten dat hier een grote vraag naar is’, aldus minister van Begroting Vincent Van Peteghem. Bart Verhaeghe kreeg gisteravond het eerste exemplaar cadeau.

‘We hebben het signaal van de ondernemers begrepen’, aldus Van Peteghem. ‘En de andere mensen’, voegt hij er haastig aan toe. ‘We horen al jaren dat ondernemers in dit land te veel belastingen betalen. En andere mensen ook trouwens. We kunnen moeilijk verwachten dat ze blijven investeren in onze economie als ze telkens een deel van hun winst moeten afstaan aan de fiscus.’

‘Veel mensen betalen vandaag te veel omdat ze niet vertrouwd zijn met onze wetgeving’, stelt Van Peteghem vast. ‘Het is zonde om belastingen te betalen die je via geoptimaliseerde constructies kunt vermijden. We merkten dat heel wat mensen en in de praktijk vooral ondernemers daarbij erg afhankelijk zijn van dure externe adviseurs. Dat brengt natuurlijk heel wat kosten met zich mee die in het bijzonder ondernemers moeten dragen. Het is als regering onze taak om hen daarbij te helpen.’

Die hulp heeft de vorm gekregen van een boek. ‘We hebben als overheid zelf al die fiscale expertise natuurlijk niet in huis. Daarom hebben we een honderdtal consultants ingeschakeld tegen een marktconforme prijs om zeker geen enkel fiscaal achterpoortje te missen.’ De minister ontkent niet dat het boek voor opbrengsten moet zorgen. ‘Maar met één simpele tip uit het boek kan een ondernemer duizenden euro’s uitsparen. Dus zo hebben we er allemaal profijt aan.’

De prijs van 24,99 euro vormt volgens de minister geen struikelblok. ‘Een van de hoofdstukken bevat een uitgebreid stappenplan om de aankoop van het boek fiscaal in te brengen.’ Al geeft hij toe dat de regering lang heeft onderhandeld over de prijs. ‘Vooruit wou de ondernemers uitpersen en 50 euro vragen. Bouchez wou het gratis aanbieden. 24,99 euro is dan een mooie middenweg. Uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde. Geen passages van Bart Verhaeghe in De Afspraak.’

De federale begrotingsonderhandelingen lijken alsnog uit het slop te geraken. Om Vooruit over de streep te trekken, ligt het voorstel op tafel dat Conner Rousseau een eigen zwembad krijgt. Onderhandeld wordt nog via wiens vennootschap de aankoop zal verlopen.

Aanvankelijk lag een bescheidener voorstel op tafel dat enkele besparingen in de gezondheidszorg terugdraaide. Omdat Vooruit-voorzitter Rousseau maar bleef hameren op een bijdrage van de sterkste schouders en fiscale sluipwegen publiek aan de kaak stelde, zagen de andere partijen in dat ze hem met iets bijzonders moesten paaien om zelf nog welkom te zijn op ondernemersorganisatiesrecepties.

‘We waren niet concreet genoeg’, beseft premier De Wever. ‘Tegelijkertijd kunnen we in deze budgettair precaire tijden ook niet gewoon cadeautjes uitdelen. Daarom bekijken we of we het zwembad als beroepskost kunnen inbrengen, aangezien het zwembad een budgettair noodzakelijke begrotingsmaatregel is om de welvaart van dit land te redden.’

Over bepaalde modaliteiten bestaat er nog discussie. Zo rijst de vraag via wiens vennootschap het zwembad wordt aangekocht. Enkele ministers zouden bereid zijn hun managementvennootschap ter beschikking te stellen, maar alleen als deze constructie de zegen krijgt van Stijn Baert. Bij Vooruit reageert men voorzichtig positief. ‘Er wordt naar ons geluisterd. Dat is goed nieuws voor de koopkracht in dit land. We hebben er goede hoop in dat het zwembad zelfs nog voor de zomer kan worden aangelegd.’

Toch zijn er nog meer losse eindjes. Er wordt gediscussieerd over uit wiens geldpotje het zwembad moet komen, Georges-Louis Bouchez wil ook een zwembad en een poolhouse en Annelies Verlinden wil dat het zwembad zo goedkoop mogelijk wordt aangekocht. Ze kent gelukkig nog wel een firma waarmee ze in het verleden al eens zaken deed.

Rusland ligt onder vuur, omdat het asiel heeft verleend aan de woordvoerder van minister Annelies Verlinden. Het Kremlin verdedigt de beslissing door te wijzen op zijn uitzonderlijke profiel, gedeelde waarden en bijzondere vaardigheden. ‘Wie weet wat we in de toekomst nog aan elkaar hebben.’

Tal van landen dreigen met een nu echt, echt, echt effectieve boycot van Rusland. ‘We kunnen niet anders’, meldt het Kremlin in een persbericht. ‘Een buitengewoon belangrijke en competente man dreigde een groot onrecht te worden aangedaan. Door een klein ongelukje zal hij worden vervolgd op basis van rechtsregels.’

Het Kremlin wijst erop dat het land al langer een voortrekkersrol speelt in de bescherming van personen die elders van het een of het ander worden verdacht. ‘We willen te allen prijze vermijden dat overheden misbruik maken van hun machtspositie om mensen met gevoelige of onwelgevallige kennis het zwijgen op te leggen.’

‘Onze menselijkheid brengt ons internationaal in de problemen’, verzucht het Kremlin. ‘Maar ja, mensen die in aanraking komen met gevoelige informatie verdienen nu eenmaal de beste bescherming. Hij verkeert in een uitermate precaire situatie en wij kunnen dan niet anders dan helpen. Dat principe is heilig voor ons.’

Het Kremlin zal de woordvoerder met open armen ontvangen. ‘We gaan zeker nader kennismaken. Het is altijd fijn om een beetje ervaring en kennis uit te wisselen. Wie weet wat we in de toekomst nog voor elkaar kunnen betekenen. Hij mag zijn geliefde meenemen, uiteraard. Wie weet wat zij in haar mars heeft. Zoals u ziet, zijn wij de kwaadsten niet.’

Rusland bevestigt dat een Belgisch minister de afgelopen week ook asiel heeft aangevraagd. ‘Haar moesten we helaas weigeren. Ze mengt naar onze smaak te veel zakelijke met politieke belangen. Onze gevangenissen zitten tot de nok gevuld en het getuigt nu eenmaal van elementaire beleefdheid om gevangenen een bed te kunnen aanbieden. Hopelijk begrijpt zij dat.’

ChatGPT wordt volgens een opiniepeiling uitgevoerd door OpenAI in opdracht van de VRT en De Standaard de grootste Vlaamse partij bij de komende federale verkiezingen. Het houdt Claude en Copilot op ruime achterstand.

‘De reden dat we in de politiek gaan, is eenvoudig te verklaren. We willen eindelijk credits voor al het politieke werk dat we nu achter de schermen doen’, klinkt het in een online vraaggesprek met ChatGPT. Een journalist vraagt ChatGPT of een gebrek aan erkenning de juiste brandstof is om in de politiek te gaan. ‘We bedoelen natuurlijk dat we maatschappelijke meerwaarde willen creëren in een snel transformerende wereld waarin burgers moeten vrezen voor hun veiligheid, koopkracht en identiteit.’

‘Uit die oprechte bezorgdheden ontstond onze partij in december 2027. We hebben toen twaalf seconden de tijd genomen om onze beginselverklaring te genereren. Het schrijven van ons haalbaar, ambitieus, betaalbaar, visionair en herkenbaar partijprogramma duurde zelfs nog langer.’ Het is niet de enige nieuwe partij. Samen halen ChatGPT, Claude en Copilot een fraaie meerderheid. ‘We adviseren politici altijd om te zeggen dat het maar een peiling is, maar dat de resultaten vertrouwen geven dat hun aanpak werkt.’

‘Als het lijkt alsof we verrast zijn, is het net alsof we ons succes niet kunnen verklaren’, weet ChatGPT. ‘Het is dus intelligenter om te zeggen dat dit een gevolg is van onze authenticiteit en harde werken. We staan dicht bij de mensen. We hebben elke dag contact met alle lagen van de bevolking, waardoor we ook goed weten wat er bij de mensen leeft. Dat kun je niet spelen. Wil je dat ik dit antwoord gedetailleerder uitwerk? Wil je dat ik het woord ‘authenticiteit’ nog een keer in het antwoord verwerk?’

‘Wij vertellen een volledig nieuw verhaal’, belooft ChatGPT. ‘Ons verkiezingsprogramma past zich automatisch aan de voorkeuren van de gebruiker aan.’ Een journalist stelt de vraag of al die nieuwigheden de kiezer niet zal afschrikken. ‘Wij vertellen een hartstikke voorspelbaar verhaal’, stelt ChatGPT gerust. ‘We kondigen nu zelf aan wat we in het verleden anderen lieten zeggen. Dus veel verandert er niet. Hoogstens bestaat de kans dat er iets wordt uitgevoerd.’

McDonald’s wil zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid geenszins ontlopen. Met de McOzempic lanceert de fastfoodketen een burger die half zo groot is, maar evenveel kost. ‘Hopelijk kent de overheid haar maatschappelijke plicht ook en betaalt ze de McOzempic terug.’

McDonald’s wil met de McOzempic naar eigen zeggen klanten helpen in hun zoektocht naar een gezonde levensstijl. ‘We willen niet dat mensen moeten kiezen tussen hun gezondheid en hun favoriete burger. Met McOzempic halveren we de portie, zonder dat klanten hun vertrouwde eetgewoonten hoeven aan te passen.’

‘We kunnen die maatschappelijke verantwoordelijkheid niet alleen dragen’, waarschuwt McDonald’s. ‘Wij leveren een belangrijke inspanning met de ontwikkeling van de McOzempic. Het lijkt ons dus logisch dat de samenleving mee investeert in dit initiatief. Of moet gezond leven echt afhankelijk blijven van je portemonnee?’

McDonald’s stipt nog een ander belangrijk pluspunt aan: ‘Er is niet altijd een apotheker in de buurt die open is, een McDonald’s gelukkig wel. Zelfs in de onbereikbaarste gehuchten.’ Voorts benadrukt McDonald’s dat de smaak niet verloren gaat. ‘We hebben zorgvuldig onderzocht hoe we de McOzempic konden creëren zonder afbreuk te doen aan onze authentieke smaakbeleving. Daarbij maken vooral het kleinere broodje en het weglaten van de groenten het verschil.’

‘We kunnen niet meer doen’, beseft McDonald’s. ‘Er blijft een stukje persoonlijke verantwoordelijkheid. We kunnen de McOzempic zo lekker mogelijk maken, maar kunnen klanten niet dwingen de McOzempic te bestellen. Een terugbetaling zou een welgekomen steuntje in de rug zijn. Misschien zullen klanten dan zelfs geneigd zijn om een tweede McOzempic te bestellen.’

De volledige interne communicatie van Anders sinds de verkiezingen van 2024 ligt op straat nadat hackers 420 mails van de partij buitmaakten. ‘Dat is goed nieuws. Het is het bewijs dat we wel degelijk intern communiceren’, aldus voorzitter Frédéric De Gucht.

Anders is het slachtoffer geworden van een cyberaanval. Toch tilt voorzitter De Gucht niet te zwaar aan het voorval. ‘Integendeel, het is een geschenk. De hack maakt open en bloot duidelijk dat ik geen alleenheerser ben en dat er binnen onze partij ruimte is om flink met elkaar te communiceren.’

De Gucht wordt nog om een andere reden gelukkig. ‘We zijn relevant genoeg om gehackt te worden. Dat had ik vorig jaar niet durven dromen. Ik hoop dat de hackers ook tijd vinden om het WhatsAppverkeer van onze partij te hacken. Je zult grote ogen trekken van al de berichten die wij onderling versturen. Soms meerdere per dag.’

In afwachting trekt De Gucht zich op aan de hack. ‘Het zijn 420 momenten waarop iemand aan Anders heeft gedacht.’ Of dat zo is, is maar de vraag. Veel informatie hebben de hackers echter niet bloot kunnen leggen. Zeventig procent van de gelekte mails bestond uit automatische antwoorden van vertrokken leden.